ادامه بیان بعضی از گناهان و محرمات الهی
31-اذیت و آزار رساندن به همسایه؛
32- قطع رحم؛
33-پیمان شکنی؛
34-دروغگویی؛
35- قسم دروغ یاد کردن؛
36- دروغ بستن به خدای عالم، رسول خدا(ص)، یکی از انبیای الهی و یا یکی از معصومین(ع)؛
37- فتوا دادن بدون علم کافی؛
38- شهادت ناحق دادن؛
39- خودداری از شهادت به حق؛
40- راهزنی، ایجاد ناامنی و سلب آسایش و امنیت مردم؛
41-دزدی از اموال مردم و اختلاس از اموال عمومی و بیت المال؛
42- کم فروشی کردن؛
43-غشِّ در معاملات؛
44-خوردن مال یتیم و تصرف غیر مجاز در آن؛
45- استفاده و بهرهبرداری از درآمدهای نامشروع و حرام؛
46- استفادة شخصی از اموال و امکانات دولتی و عمومی؛
47- غصب اموال دیگران و تجاوز به حقوق آنان؛
48- خودداری و استنکاف از پرداخت حقوق دیگران در صورتی که توان پرداخت باشد؛
49- خیانت کردن؛ چه به افراد باشد و چه جامعه، از امام هشتم حضرت رضا(ع) نقل شده که فرمود، رسول گرامی اسلام(ص) فرمودند: «از ما نیست آن کسی که به مسلمانی خیانت کند»؛
50-رشوه گرفتن و رشوه دادن مگر برای کسی که برای رسیدن به حقّ مشروع خود ناچار از رشوه دادن است، در این صورت برای گیرنده حرام است، گرچه به خاطر ضرورت برای دهنده ایراد ندارد؛
51-گرفتن و دادن ربا مطابق نصوص قرآنی و روایی؛
52- قمار بازی؛
53-شُرب خَمر و میگساری؛
54-احتکار و ایجاد بازار سیاه در کالاهای مورد نیاز مردم؛
55-کهانت و تنجیم؛ طوری که برای غیر خدا، هر چه باشد، بالإستقلال یا بالإشتراک، تأثیر قائل شوند؛
56- سحر و جادو و یاد دادن و یاد گرفتن آن مگر در مواردی که برای ابطال سحر دیگری باشد که آنجا مانعی ندارد؛
57- استعمال مواد مخدّر مگر در صورتی که برای درمان بوده و راه دیگری وجود نداشته باشد؛
58- خوردن گوشت مردار و حیوانی که ذبح شرعی نشده است، مگر در مواقع ضرورت به اندازة رفع آن؛
59- خوردن گوشت سگ، خوک و سایر حیوانات حرام گوشت؛
60- خوردن خون و دیگر نجاسات جز در موارد ضرورت؛
61-پوشیدن لباس شهرت یعنی لباسی که عرفاً زشت و زننده است و موجب انگشتنما شدن انسان میشود؛
62- پوشیدن یا تزیین به طلا برای مردان و همچنین پوشیدن ابریشم برای مردان جز در موارد ضرورت؛
63-استعمال ظروف طلا و نقره؛
64-بنا بر احتیاط بلکه اقوی تراشیدن ریش چه با تیغ یا با ماشین ته زن؛
65- زینت کردن زن برای مرد نامحرم؛
66- عدم رعایت حجاب اسلامی در برابر نامحرم؛
67- نگاه حرام و شیطانی چه از ناحیة مرد و چه زن؛
68- اسراف و زیادهروی و مصرف خارج از حد متعارف؛
69- تبذیر، یعنی مصرف نابجا و بیهوده؛
70- اصرار بر گناهان صغیره یا تفوه و تلقی اینکه این گناه مهم نیست و کوچک است؛
71-مکر، خدعه و فریب دادن؛
72- ریاکاری و تظاهر به نیکی و نیکوکاری در عبادت؛
73-بدعت در دین خدا؛
74-تحریف احکام الهی؛
75- تکذیب اصل دین یا احکام مسلم آن؛
76- ارتکاب اعمالی که موجب وهن و سستی دین و مذهب گردد؛
77- هتک حرمت قرآن کریم؛
78- هتک حرمت مکه مکرّمه؛
79- هتک حرمت مساجد و مشاهد مشرّفه؛
80- هتک حرمت مؤمن؛
81-نبش قبر مسلمان مگر در مواردی که استثنا شده است؛
82- برپا کردن سنّتهای زشت و منکر که موجب ضلالت و گمراهی دیگران میشود؛
83-برگزاری مراسم و مجالسی که در آن محرمات الهی و معاصی انجام میشود؛
84-غنا و گوش دادن به آن با توجّه به احکامی که در فصل آواز و آواز خوانی گذشت؛
85- اظهار خوشحالی نسبت به وقوع و شیوع منکرات و محرمات الهی و سکوت در برابر آن؛
86- کمک و معاونت به گناهکار در انجام گناه؛
87- رضایت به ظلم و توجیه و دفاع از ظلم ظالم؛
88- مدح ظالم و ستایش آن؛
89- تملّق و چاپلوسی در مقابل دیگران، مخصوصاً صاحبان قدرت در صورتی که منجر به تحقیر خود آدم و دروغ گفتن و اظهار خلاف واقع شود؛
90- سکوت و بیتفاوتی در مقام مشاهدة ظلم ظالم در صورتی که قدرت بر دفاع داشته باشد؛
91-اعتماد و اتّکای به ظالم و ظلمه و رکون به آنان؛
92- فرار از جهاد و دفاع در مواردی که واجب است؛
93-فروش سلاح به کفّار و کسانی که در حال جنگ با مسلمانان هستند؛
94-جاسوسی و دادن اطلاعات نظامی، امنیتی و فرهنگی به دشمنان اسلام؛
95- طغیان و بغی در برابر حکومت صالح اسلامی؛
96- سلب آزادیهای مشروع از افراد و گروهها و همچنین سلب حقّ دفاع، از افرادی که مورد تهمت قرار گرفتهاند؛
97- تصدّی مسئولیتها و جایگاههای مهم قضایی و اجرایی در صورتی که متّصدی خودش را واجد شرایط آن مسئولیت نمیداند؛
محرمات الهی تنها این موارد نیستند، بلکه بیش از اینهاست و مواردی که ذکر شد به دلیل اینکه برای تک تک آنها در قرآن یا در لسان روایات وعدة عذاب داده شده، گناه کبیره محسوب میشوند و لذا شایسته است تمام خواهران و برادران دینی هم در انجام و امتثال اوامر الهی و واجبات دینی کوشا باشند و هم در پرهیز از محرمات الهی پیش قدم بوده و از ارتکاب آنها اکیداً اجتناب کنند، چون ارتکاب محرمات نه تنها یک سلسله عواقب و خطرات و آثار سوء دارد، بلکه موجب از بین رفتن و حبط اعمال نیک نیز میشود.
