پوشش بدن در نماز، شرایط لباس نمازگزار و احکام آن(قسمت پایانی)
شرط چهارم:
لباس نمازگزار باید از اجزای حیوانات حرام گوشت نباشد، همچنین نباید از اجزای حیوانات حرام گوشت- مانند موی گربه- به بدن یا لباس نمازگزار بچسبد یا همراه او باشد، هرچند بنا بر احتیاط آن حیوان خون جهنده نداشته باشد.
مسئلۀ 928: اگر آب دهان یا بینی یا رطوبت دیگری از حیوان حرام گوشت مانند عرق گربه بر بدن یا لباس نمازگزار باشد مادامی که آن تَری باقی است، نماز باطل است و اگر خشک شده و عین آن برطرف شده باشد، نماز صحیح ست.
مسئلۀ 929: اگر مو یا عرق یا آب دهان انسان دیگری بر بدن یا لباس نمازگزار باشد، اشکال ندارد.
مسئلۀ 930: اگر نمازگزار شک داردکه لباسش از اجزای حیوان حلال گوشت است یا حرام گوشت، چه در داخل کشور اسلامی تهیه شده باشد یا در خارج، نماز خواندن با آن اشکالی ندارد.
مسئلۀ 931: همراه داشتن موم و عسل و مروارید در حال نماز اشکالی ندارد. خون پشه، ساس و مانند اینها از حیواناتی که گوشت ندارند و اگر با آن نماز بخواند نماز را باطل نمیکند.
مسئلۀ 932: اگر با لباسی که نمیدانسته از حیوان حرام گوشت است نماز بخواند، نمازش صحیح است، ولی چنانچه میدانسته و فراموش کرده است بنا بر احتیاط واجب آن نماز را دوباره بخواند.
مسئلۀ 933: اگر انسان احتمال دهد که تکمۀ صدفی و مانند آن از حیوان باشد و یا اینکه بداند صدف است، ولی احتمال بدهد صدف حیوانی است که گوشت ندارد، نماز خواندن با آن اشکال ندارد.
مسئلۀ 934: پوشیدن خز خالص در نماز اشکال ندارد، ولی بهتر است از پوست سنجاب استفاده نشود.
مسئلۀ 935: در هر موردی که نمازگزار شک کند که لباسش از پوست حیوانی است که خوردن گوشت آن حلال است یا نه و نیز شک کند که اصلاً از اجزای حیوان است یا نه، نماز خواندن با آن اشکال ندارد.
شرط پنجم:
اگر نمازگزار مرد است در لباس او نباید طلا به کار رفته باشد و نماز مرد با چنین لباسی باطل است، بلکه پوشیدن لباسی که از طلا در بافت آن استفاده شده- زربافت- مطلقاً برای مرد ، در نماز و غیر آن حرام است.
مسئلۀ 936: زینت کردن به طلا مثل آویختن طلا به گردن، انگشتر طلا به دست کردن و بستن ساعت طلا به دست برای مردان حرام و نمازی که با آن خوانده شود باطل است. احتیاط واجب آنست که از عینک طلا هم استفاده نکنند، ولی زینت کردن به طلا برای زنان چه در نماز و چه در غیر آن اشکال ندارد.
مسئلۀ 937: زینت کردن مردان با انگشتر پلاتین که از طلا ساخته نشده است و گذاشتن دندان طلا در صورتی که ظاهر نباشد و زینت محسوب نشود، اشکالی ندارد و نماز را باطل نمیکند. همچنین حمل طلا و همراه داشتن آن در صورتیکه به عنوان پوشش و تزیین محسوب نشود، جایز است و موجب باطل شدن نماز نمیشود.
مسئلۀ 938: اگر مردی از عینک و انگشتر طلا در حال نماز استفاده نکند، بلکه فقط عینک و انگشتر را همراه خود داشته باشد، چون عنوان پوشیدن بر آن صدق نمیکند، اشکالی ندارد و موجب بطلان نماز نمیشود.
مسئلۀ 939:اگر مردی نداند یا فراموش کند که انگشتر طلا یا لباس زربافت پوشیده است و با آنها نماز بخواند، نمازش صحیح است. اگر هم بداند که این انگشتر یا لباس از طلاست، ولی نداند که نماز خواندن در آن حرام است و موجب باطل شدن نماز میشود، در صورتیکه در یاد گرفتن مسئله کوتاهی نکرده باشد، نمازش صحیح است، ولی اگر کوتاهی کرده است بنا بر احتیاط پس از آگاهی از این حکم باید نمازش را دوباره بجا بیاورد.
مسئلۀ 940: اگر انسان شک داشته باشد که لباسی از طلاست، پوشیدن آن اشکال ندارد و نماز را نیز باطل نمیکند.
شرط ششم:
اگر نمازگزار مرد است نباید لباس او ابریشم خالص باشد و در غیر نماز نیز پوشیدن آن برای مرد حرام است. حتی اگر آستر لباس یا جزئی دیگر از لباس او از ابریشم خالص باشد، بنا بر احتیاط واجب پوشیدن آن برای مرد حرام و نماز در آن باطل است، بلکه زن نیز بنا بر احتیاط در لباس ابریشم نماز نخواند، ولی میتواند در غیر نماز لباس ابریشمی بپوشد.
مسئلۀ 941: کسیکه نداند لباسی از ابریشم خالص است، میتواند از آن استفاده کند و در آن نماز بخواند.
مسئلۀ 942: دستمال ابریشمی و مانند آن اگر در جیب مرد باشد و با آن نماز بخواند اشکال ندارد و نمازش صحیح است.
مسئلۀ 943: استفاده از لباس ابریشمی در تمام مواردی که عنوان ستر و پوشش صدق نمیکند، مانند درست کردن متّکا، ملحفه و غیره و نیز استفاده به عنوان لحاف و زیرانداز اشکال ندارد.
مسئلۀ 944: در صورتیکه نمازگزار به سبب جهل یا فراموشی در ابریشم خالص نماز بخواند، در صورت نسیان چه حکم را فراموش کند و چه موضوع را و همچنین در صورت جهل به موضوع و اصل ابریشم بودن، نماز صحیح است و اعاده ندارد اگرچه دوباره بخواند بهتر است؛ ولی در صورت جهل به حکم، مخصوصاً در مواردی که جهل به سبب کوتاهی باشد، احتیاط واجب آنست نماز را دوباره بخواند.
مسئلۀ 945: پوشیدن لباس غصبی، ابریشم خالص، زربافت و لباسی که از اجزای حیوانات مرده تهیه شده، در حالت ضرورت و ناچاری اشکال ندارد و کسیکه ناچار است و لباس دیگری هم ندارد و تا آخر وقت هم اضطرار او از بین نمیرود، میتواند با این لباسها نماز بخواند.
مسئلۀ 946: اگر کسی غیر از لباس غصبی یا لباسی که از مردار تهیه شده یا از ابریشم خالص یا زربافت است، لباس دیگری ندارد و در پوشیدن لباس ناچار نیست، واجب است طبق وظیفه و تکلیف برهنگان نماز بخواند.
مسئلۀ 947: نمازگزار اگر چیزی که با آن بتوان عورتین را پوشاند، ندارد واجب است بخرد یا کرایه کند، مگر آنکه خرید و کرایۀ آن به قدری پول بخواهد که فراهم کردن آن در وسع او نباشد و یا در صورت مقدور بودن، خرید یا کرایه مضر به حال او خواهد بود، واجب است طبق دستور برهنگان نماز بخواند.
مسئلۀ 948: کسیکه برای خواندن نماز لباس ندارد، اگر شخصی حاضر بشود به او لباسی هدیه یا عاریه بدهد، اگر قبول کردن آن برایش مشقّت و حرج نداشته باشد، واجب است قبول کند، بلکه در صورتیکه عاریه کردن و طلب هدیه برای نمازگزار سخت نباشد، واجب است از کسی که لباس دارد و با درخواست نمازگزار آن شخص لباسی به او عاریه یا هدیه میدهد، طلب بخشش یا عاریه کند.
مسئلۀ 949: پسری که به سن بلوغ نرسیده است، پوشیدن لباس ابریشم خالص برایش اشکالی ندارد و ولی او اگر در پوشانیدن این لباس به فرزندش کمک کند حرامی مرتکب نشده است و اگر با این لباس نماز هم بخواند باطل نیست.
مسئلۀ 950: کسیکه واجب است خوابیده نماز بخواند، اگر لحافش از اجزای حیوانات حرام گوشت یا نجس یا از ابریشم خالص باشد، در صورتیکه عنوان لباس و پوشش صدق کند، برهنه باشد یا نباشد، بنا بر اقوی نمازش باطل است و اگر عنوان لباس صدق نکند نمازش باطل نیست، گرچه ظاهر این است که در صورتیکه برهنه باشد لحاف بهطور طبیعی لباس محسوب خواهد شد، امّا تشک و زیرانداز اگر از موارد گفته شده باشد، چون عنوان لباس صدق نمیکند اشکال ندارد، مگر آنکه با گوشۀ تشک و زیرانداز بخواهد خود را بپوشاند که در این صورت اگر نماز بخواند، باطل است.
مسئلۀ 951: انسان باید از پوشیدن لباس شهرت یعنی لباسی که در نظر عُرف زننده است و از جهت زنندگی انگشتنما و موجب هتک و بیاحترامی باشد پرهیز کند، ولی اگر با آن لباس نماز بخواند اشکال ندارد.
مسئلۀ 952: احتیاط واجب آنست که مرد لباس زنانه و زن لباس مردانه در ملا عام نپوشد، ولی اگر با آن لباس نماز بخواند اشکال ندارد و چنانچه پوشیدن آن بهطور موقّت و برای یک هدف عقلایی باشد اشکال ندارد.
مسئلۀ 953: در تمام مواردی که نمازگزار اول وقت ساتر ندارد یا ساتر جامع شرایط ندارد و احتمال میدهد تا آخر وقت پیدا بشود، بنا بر احتیاط واجب باید نماز را به تأخیر بیندازد و در آخر وقت به وظیفۀ خود عمل کند.